İftitah Tekbîri

Konusu 'Abdest ve Namaz' forumundadır ve ALLAH ASIKLARI tarafından 23 Temmuz 2009 başlatılmıştır.

  1. ALLAH ASIKLARI

    ALLAH ASIKLARI islamseli

    Katılım:
    8 Ocak 2009
    Mesajlar:
    12.084
    Beğenileri:
    0
    İftitah Tekbîri

    Tekbir: Büyütmek, ululamak, büyük görmek, ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ demek. "Kebure" kökünden "tef'îl" babında bir mastardır. Bütün namazlara giriş "Tekbir" ile olduğu gibi, namaz rükünlerinin ayrılması tekbir cümlesi ile olur. Bayram veya cenaze namazlarında ilâve tekbirler, teşrik tekbirleri de Allah'ın yüceliğinin anıldığı diğer tekbir çeşitleridir: Buna göre tekbir hüküm olarak farz, vacip, sünnet veya nafile olarak tekrarlanan "övgü ve senâ" cümlesidir.[63]
    İftitah Tekbiri: Namazın farzlarından biridir. Namaza bu tekbirle başlandığı için "iftitah tekbiri" denmiştir. Namaz içinde bazı şeylerin yapılması bu tekbirle haram kılındığı için buna,"tahrim[64] tekbiri", "tekbiretü'l-ihram" da denilir.
    Hz. Peygamber (a.s) ilk gelen vahiyle Cenab-ı Hakkı ululama, O'nu her şeyin üstünde tutma, en yüce varlık olarak kabul etme konusunda senâda bulunmakla emrolunmuştur. Rivâyete göre, Hz. Peygamber'e (a.s) ilk vahiy olarak Hira dağında Alâk suresinin ilk ayetleri inmiştir. "Yaratan Rabbinin adıyla oku. O, insanı bir kan pıhtısından yarattı, oku, Rabbin kalemle öğreten, insana bilmediğini bildiren en büyük kerem sahibidir.”[65]
    Bütün namazlarda iftitah (başlama) tekbiri farzdır. Çünkü Allah Teâlâ "Rabbini yücelt"[66] buyurmuş, Hz. Peygamber (a.s) de namazın tekbirle başlanması gerektiğini çeşitli hadislerinde belirtmiştir.[67]
    Diğer yandan namazlarda rükûya eğilirken ve secdelere eğilip kalkarken veya oturuştan sonra ayağa kalkarken ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ denilmesi sünnettir. Abdullah b. Mes'ud (r.a) şöyle dediği nakledilmiştir: "Hz. Peygamber'in her kalkış ve eğilişlerinde, kıyam ve oturuşlarında tekbir getirdiğini gördüm."[68] Bu duruma göre günlük beş vakit kılınan 17 rekat farz namazda 94 defa, 20 rekâtlık sünnet namazlarda 110 defa, vitir namazında da 17 defa olmak üzere toplam 281, buna kunut tekbiri de eklenince 282 defa ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ denilmektedir. Ezan ve kametlerle birlikte bu sayı 342'ye ulaşır. Namazdan sonraki tesbihlerde de 33 x 5 = 165 defa ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ denildiği düşünülürse sayı 507 olur. Kuşluk, evvâbîn, teheccüd, cenaze ve bayram namazlarındaki tekbirlerle, kurban bayramında tekrarlanan "teşrîk tekbirleri" bunun dışındadır.
    Namaza ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ tekbiriyle girilir. Çünkü Yüce Allah’ı en güzel anlatan bu isimdir.
    Allahü'l-azîm Tebârekâllah, Elhamdülillâh, Lâ ilâhe illâllah, Allahümme, Allah.. Bismillâh, Estağfirullah, Eûzü billâh, İnnâ lillâh, v.s. gibi ifadelerle ise namaza başlanılmaz. Çünkü bu ifadelerde ta'zim mânâsı yoktur. Bunlar birer duâ kelimesidir.[69]
    Hz. Vail b. Hücr (r.a)'den: Hz.Peygamber (a.s) ellerini kulaklarının yumuşağına değin kaldırdı.[70]
    Süfyan b. Uyayne dedi ki: Bize Hammâd, ona da İbrahim en-Neheî buna da A'l'kama ile Esved, bu ikisine İbn Mesûd (r.a) haber verdi, “Allah'ın Elçisi (a.s) yalnız, namaza başlarken ellerini kaldırır, bunun dışında böyle bir şey yapmazdı.”[71]
    Ebu Humeyd (r.a)’den: “Rasûlullah (a.s) namaza kalktığında kıbleye yönelir, ellerini kaldırır ve: ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ derdi.[72]
    Her namaz içinde altı (6) defa bu ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ tekbiri alınır.
    Birincisi: Namaza başlarken ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ denilir.
    İkincisi: Rukua inerken ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’denilir.
    Üçüncüsü: Secdeye gideken ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ denilir.
    Dördüncüsü: Secdeden kalkarken ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ denilir.
    Beşincisi: Tekrar secdeye giderken ٱَللهُ اَكْبَرُAlla’hu Ekber’ denilir.
    Altıncısı: Kıyama kalkarken ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ denilir.
    Her ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ tekbiri aldığımızda: “Ya Rabbi! Senden başka Ekber (büyüklerden daha büyük) kimse yoktur. Çünkü Sen herkesten ve her şeyden daha öte ve daha yücesin, büyüksün” demektir.
    Tekbir, ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ huzurunda saygı duruşuna geçtiğinin kim olduğunu haykırmaktır.
    Tekbir, kulun kimliği ile Yüce Allah’ın kim olduğunu anımsatan ifadedir.
    Tekbir, çokların kalabalığından tek olana yönelmenin haykırışıdır.
    Tekbir, birler, ikiler, üçler vs. isteklerden sıyrılıp tek olan birinin huzurunda bulunmanın mutluluğun çağrısıdır.
    Tekbir, dünyada herkese herşey denilebilir fakat hiçbir kimseye ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’ denilemez. Çünkü ٱَللهُ اَكْبَرُAllah’u Ekber’in sahibi sadece ve sadece Allah’u Azim’üş-Şandır.
     

Sayfayı Paylaş