Cennetlikler


Kur'an ve sünnette ifade buyrulduğuna göre peygamberlerin davetine uyup iman eden ve amel-i salih işleyen kimseler cennete gireceklerdir. Bu kimseler cennetliktir. Esasen Allah'a ve insanlara karşı görevlerini yerine getirmekle insan daha dünyada iken manevî bir huzura kavuşur maddî refah sağlanır ama tam manasıyla huzur ve kardeşlik cennette gerçekleşir: "Takva sahipleri elbette cennetlerde ve pınarlardadır. Girin oraya selametle emin olarak. Biz o cennetliklerin kalplerindeki kinleri çıkarır atarız. Hepsi kardeşler olarak tahtlar üzerinde karşı karşıya otururlar. Orada kendilerine hiçbir zahmet dokunmaz ve onlar oradan çıkarılacak da değiller." (15/Hıcr 45-48)


Kur'an-ı Kerim namazını eksiksiz kılanların malından bir kısmını yoksullara ayıranların ceza-hüküm gününe inananların Allah'ın gazabından korkanların ırzlarına sahip olanların sözlerine ve emanete sadık kalanların doğru şahitlikte bulunanların cennete gireceklerini bildirmektedir (70/Meâric 23-29 33). Ayrıca Cenab-ı Hakk'ın rızasını dileyerek sabredenlere (13/Ra'd 20-23) şükredenlere (46/Ahkaf 15-16) yürekten tevbe edenlere (66/Tahrim 8); Allah yolunda canını feda eden şehidlere (2/Bakara 154) ve Allah'a yönelmiş bir kalple idealize olmuş müslümanlara "Allahın ölçüsünde Allah'a yönelenlere" (50/Kaf 31-34) içinde ebedî kalınacak cennete girecekleri yüce Rabbimiz tarafından müjdelenmiştir.


Cennetliklerin hallerini dile getiren Kur'an ayetlerinden bazılarında şöyle buyrulur:


"İman edip salih amel işleyen kimseleri Rableri imanları sebebiyle ağaçları altından ırmaklar akan nimeti bol cennetlere hidayet buyurur. Bunların cennette duaları: 'Allah'ım seni tesbih ve tenzih ederiz' sözüdür ve aralarındaki dilekleri de hep selamdır. Dualarının sonu ise; 'bütün hamd âlemlerin Rabbine mahsustur' gerçeğidir." (10/Yûnus 9-10)


"Kim de O'na bir mü'min olarak salih amel işlemiş olduğu halde varırsa işte onlara en yüksek dereceler var. Adn cennetleri vardır ki (ağaçları) altından nehirler akar orada ebedî kalacaklar. İşte böyle cennetlerde ebedî kalış küfür ve isyandan temizlenenlerin mükâfatıdır." (20/Tâhâ 75-76)


İmran b. Husayn (r.a.)'dan rivayete göre Hz. Peygamber (s.a.v.) cennet ehlinin çoğunun fakirler olduğunu ifade buyurmuşlardır (S. Buhâri Tecrid-i Sarih Tercümesi c. 9 s. 40). Hadis yorumcuları bunu şöyle açıklarlar: Bir çok kötülükleri insana para işletir. Çoğu insan para ve mal yüzünden azar. Onun için veya maldan mahrum fakirler çoğunluğu oluşturduğundan bunların cennet ehlinin çoğunluğunu teşkil etmesi de olağandır.


Cennete ilk giren bir cemaatin yüzleri ayın on dördüncü gecesindeki gibi berraktır. Onlardan sonra girenler de en keskin ışık yayan yıldızlar gibidir. Hz. Muhammed ümmetinden yetmiş bin kişi hesap ve azap görmeksizin ilk olarak cennete girecektir (S. Buhâri Tecrid c. 4 s. 41-43).


Hadislerden öğrendiğimize göre cennete en son girecek kimseye bu dünyanın iki misli (diğer rivayette on misli) kadar cennet verilecektir (S. Buhâri Tecrid c. 2 s. 845). Çeşitli rivayetlerle sabittir ki son sözü kelime-i tevhid olan kimsenin mükâfatı cennettir (S. Buhari Tecrid c. 4s. 264-275). Bu durumu hadisçiler şöyle yorumlarlar: Sadece "Lâ ilâhe illâllah" demekle birinin müslümanlığına hükmedilmez; "Muhammedün Rasülullah" sözünü de eklemesi gerekir. Hatta İslâm dininden başka bütün dinlerden uzak olması icap eder. Bu inançta olan kimse ehl-i kebâir (büyük günah işleyen) de olsa günahı kadar cehennemde ceza gördükten sonra cennete girecektir. Nitekim Muaz b. Cebel (r.a.)'ın Hz. Peygamber'den rivayet ettiği şu hadis meseleyi açıklığa kavuşturur: "Hiçbir kimse yoktur ki kalben tasdik ederek Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed (s.a.s.)'in Allah'ın kulu ve rasulü olduğuna şehadet etsin de Allah ona cehennemi haram etmiş olmasın." (S. Buhâri Tecrid c. 4 s. 271)


"Lâilâhe illâllah Muhammeddün rasülullah" diyen ve bunun gereğince iman edip salih amel işleyen her insan Allah'ın izniyle mutlaka cennete girecektir. Cennetlikler hastalık sakatlık ihtiyarlık huysuzluk vs. hallerden uzak olarak yaşayacaklardır.


Modern hayatın içinde bunalmış özlediği hayatı sadece düşünüp hayallerinde yaşayabilen bir insanlık var. Modern hayat huzur ve mutluluk vadetmişti. Ama vermediği gibi huzursuzluğu arttırdı. Bugün insanlık acılar içinde kıvranmaktadır. Beton binalar arasında sıkışmış gürültülü şehir yaşamının ve hayatın yoğunluğunun ortaya çıkardığı stresin kirli havayı teneffüs etmenin getirdiği birtakım biyolojik rahatsızlıklar Allah korkusundan uzak yaşayan insanların sahtekârlıkları çevirdikleri entrikalar ve işledikleri zulümler hayatı cehenneme çevirdi. Tabiattan ve tabiatından bu kadar uzaklaşan insan sanal/yapay şeylerle kendisini avutuyor. Evindeki akvaryumuyla birkaç saksısıyla kafesteki kuşuyla ve vazolara koyduğu birkaç plastik veya gerçek çiçekleriyle kendine yapay bir tabiat oluşturmaya çalışıyor. Sinema ve film dünyası yeterli gelmedi; bilgisayar oyunları ve stimülasyonlarla her şey sanallaştı oyunlaştı. Fakat bütün bunlar insanın streslerini atmaya huzurlu olmasına yetmiyor. Artık hafta sonları bir su başında birkaç ağacın dibinde geçirilen piknik saatleri de tatmin etmemeye başladı. Tabii ardından geriye özlem yani nostaljik duygular kendini gösterip insanı avutma ve oyalama görevini üstlendi.


Günümüz insanı bilim-teknoloji derken bunları putlaştırdı. Ancak Allah'ın huzurunda elde edilebilen "huzur"u teknolojinin sağlayacağı ümidiyle yıllarca koştu. Yolun sonlarına doğru gelmesine rağmen baktı ki ortalarda cennet olmadığı gibi yaşam eskisinden de kötü oldu. İşte bu insanlardan bazıları "acaba cennet geçtiğimiz yollarda idi de biz mi göremedik? Dönüp bir daha bakalım!" dediler. Kısacası nostalji; cenneti dünyada aramanın şaşkınlığıdır. Fakat insanlar kusura bakmasınlar cenneti dünyada asla bulamayacaklar. Çünkü dünyada cennet yok; Cennet ölüm ötesi dünyaya ait bir yerdir.


Cennetle ilgili birçok ayetlerde "altından ırmaklar akan cennetler" ifadeleri geçer. Bugün özellikle zengin insanların yaptırdıkları veya satın aldıkları villaların denize nâzır olanlarının ne kadar pahalı ve değerli olduğunu biliyoruz. Niye değerli? Çünkü balkonuna çıkıp oturduğunuz zaman karşınız deniz. Bakanlara serinlik ve ferahlık veriyor. "Defterleri sağdan verilenler ne mutlu o sağ ehline! Yüklü dalları bükülmüş kiraz (ağaçları) üstüste dizili meyveleri sarkmış muz ağaçları yayılıp uzanmış gölgeler çağlayarak akan su kenarlarında bitip tükenmeyen ve yasak da edilmeyen bol meyveler arasındadırlar." (56/Vâkıa 27-33) Ne kadar güzel bir tatil yeri! Tatil yapanların oradan hiç ayrılmak istemeyecekleri bir yer. Dünyadaki hemen tüm tatil köyleri ve dinlenme kampları genellikle bir su kenarında ve yeşil bir ortamda tesis edilmişlerdir. Allah da buralara uygun ifadelerle cenneti tasvir etmiş. Fakat oradaki tatil yerleri hem ebedî hem hakiki hem de insanların akıllarına bile getiremedikleri nimetlerle dolu.