Emanet

02-07-2009, 09:01 PM

#1 (permalink)

ALLAH ASIKLARI

Üye Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır...

Emanet

Emanet İslamseli.Com Emanet

Emanet

Ulu Allah (C.C.) buyuruyor ki:
— Biz emaneti göklere

yeryüzüne ve dağlara crzettik. Onlar onu yüklenmeye yanaşmadılar

ondan ürktüler« (43)
Âyet-i kerimedeki «emanet» in mânası

karşılığında sevap yahut ceza tahakkuk eden ibadet ve farzlardır.
Kurtubî'ye göre «emanet» bütün din görevlerini içine alır

âlimlerin çoğunluğunun görüşü ve sahih fetva bu şekildedir. Fakat ayrıntılarda çe-şitli görüşler vardır. îbni Mes'ud'a göre âyet-i

kerime

mal güvenliği ile ilgilidir

emanetler ve benzeri gibi. Yine ona isnad edilen başka bir gö-rüşe göre âyette bütün farzlar kasdedilmekle birlikte özellikle mal gü-venliği sözkonusudur.
Ebu Derda «cünübluktan arınmak emanettir» der. İbni Ömer «insan vücudunda Allah'ın ilk yarattığı organ cinsiyet uzvudur. Sanki Allah ku-tuna «bu uzuv

senin uhdene tevdi edilmiş bir emanettir

onu mutlaka yerinde kullan

onu koruduğun müddetçe ben de seni korurum» demlştir. Buna göre cinsiyet uzvu bir emanettir

söz gibi emanettir

kulaklar birer emanettir

dil bir emanetir

karın

eller ve ayaklar birer emanettir.Emaneti korumayanın imanı yoktur.
Hasan der ki

«emanet göklere

yere ve dağlara arzedildi

bunların hepsi içindekilerle beraber titrediler. Çünkü Allah onlara teker teker «eğer emaneti iyi kullanırsan seni mükâfatlandırırım

eğer kötüye kullanırsan cezalandırırım» diye buyurdu.
Bunun için her biri «hayır» cevabını verdi.
Mucahid (rehimehullahu) der ki

«Allah Hz. Adem'i yarattığı za-man emaneti ona da ayni şartlarla teklif etti. Adem «onu yükleniyorum» dedi.
Hiç şüphesiz Allah emaneti göklere

yere ve dağlara mecbur tuta-rak değil

onları gönüllü bırakarak arzetmiştlr. Yoksa eğer onu onlara

mecbur tutarak teklif etmiş olsaydı

onlar da onu üzerlerine almaktan ka-çınmazlardı.
Kaffal ve onun görüşünde olanlara göre âyetteki «arzetme

teklif etme» ifadesi sembolik (temsilî) dir. Yani gökyüzü

yer ve dağlar

bütün iriliklerine rağmen

eğer emaneti yüklenmeye elverişli olsalardı

karşı-lığı olan mükâfat ve azabın önemi yüzünden

şeriatı omuzlamak bunlara ağır gelirdi Demektir ki

şeriatı yüklenmek

göklerin

yeryüzünün ve dağ-ların kaçınmasını haklı çıkaracak kadar dev bir iştir.
Bununla birlikte ulu Allah'ın «insan onu yüklendi» diye belirttiği üze-re

insanoğlu bu yükün altına girmiştir. Yani Hz. Adem tohum âleminde zürriyeti belinden çıkarken ve onlardan Allah'ı tanıyacaklarına dair söz alınırken kendisine arzedilen emanetin sorumluluğunu benimsemiştir.
Ulu Allah âyet-i kerimenin devamında «hiç şüphesiz o

(yani insan) çok zalim ve pek cahildir» buyuruyor. Demektir ki

bu yükü yüklenir-ken nefsine ağır şekilde zulmetmiştir

ayrıca yüklendiği sorumluluğun ağırlığı hususunda pek cahildir veya Allah'ın emirlerinin ne olduğunu bil-memektedir.
İbni Abbas'dan (R.A.) rivayet edildiğine göre şöyle buyuruyor: Ema-net

Hz. Adem'e arzedildi

«bunu içindekilerle birlikte al

eğer itaat eder-sen seni affederim. Eğer emrimi kırarsan seni azaba çarptırırım» denildi. Hz. Adem «peki

onu içindekilerle birlikte kabul ediyorum» diye cevap verdi. Fakat o günün ikindisi ile akşamı arasındaki kadar bir zaman he-nüz geçmişti ki

Hz. Adem yasak ağacın meyvasını yedi. Ne var ki

Allah hemen rahmetini arkasından yetiştirdi de kusuruna karşılık tevbe «ede-rek yine doğru yola döndü.
«Emanet» kelime olarak «iman» kelimesi ile ayni köktendir. Buna göre Allah'ın emanetini koruyan kimsenin Allah da imanını korur. Pey-gamber'imiz (S.A.S.) şöyle buyurur:
« — Emanete karşı titizlik göstermeyenlerin imanı yoktur.Sözünde durmayanın dini de yoktur.»
Bu konuda bir şair şöyle der:
Korkarak hiyanete razı olanın boynu devrilsin!
O yüzden emaneti korumaya yan çizenin
Dini ve insanlığı bir yana bırakarak başını alıp gitmiştir.
Yaşadıkça başına gelecek belâlar birbirini takip edecektir.
Diğer bir şair de şöyle der:
Hıyanete boyun eğmeği huy edinen kimse
Pek kısa zamanda sıranın kendisine gelmesine lâyıktır.
Zilletler durmadan elemlerini yağdırırlar
Zimmetine hıyanet edenler ile sözünü tutmayanlara.
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
-« Mü'min hıyanet ve yalan ile ilgisi olmayan her huyu edinebilir.»
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
— Ümmetim

emaneti ganimet ve sadakayı angarya saymadıkça iyi yoldadır»
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
— Emaneti güvendiğin kimseye teslim et

sana hainlik edene sen de karşılık verme.»
Buharî ile Müslim'de Ebu Hureyre'den (R.A.) rivayet edilerek nakle-dildiğine göre Peygamber'imiz (S.A.S.) şöyle buyuruyor:
— Münafığın alâmeti üçtür: Konuştuğu zaman yalan söyler

verdiği sözü tutmaz

uhdesine verilen emanete hiyanet eder.»
Demektir ki

münafık bir kimseye birisi güvenip bir sır verse hemen hıyanet ederek onu başkalarına açar

uhdesine maddî bir emanet tevdi edilse onu inkâr ederek veya korumayarak veyahut izinsiz kullanarak ona karşı hıyanet eder.
Emaneti korumak

mukarreb meleklerin

peygamberler'in sıfatı ve Allah korkusu taşıyan iyilerin huyudur. Ulu Allah (C.C.) şöyle buyurur:
— Hiç şüphesiz Allah size emanetleri lâyık olanlara vermenizi em-reder.» (44)
Bütün tefsir âlimleri

bu âyet-i kerimenin şeriatın bir çok temel pren-sibini kapsadığı görüşündedirler. Âyet-i kerimenin muhatabı idare eden olsun

idare edilen olsun

bütün mükelleflerdir.
Buna göre idarecilerin mazlumu destekleyip hakkını ortaya çıkar-maları gerekir

bu bir emanettir. Başta yetimler olmak üzere müslüman-İarın mallarını korumaları gerekir

çünkü o bir emanettir. Âlimlerin halka dinin hükümlerini öğretmeleri gerekir

bu âlimlerin koruyuculuğuna tes-lim edilmiş bir emanettir.
Ana-babanın çocuğuna iyi terbiye vererek göz - kulak olması gere-kir

çünkü çocuk ana - babaya teslim edilmiş bir emanettir.
Nitekim Peygamber'imiz (S.A.S.) şöyle buyuruyor:
— Hepiniz ayrı ayrı birer çobansınız

herkes sürüsünden sorumludur.»
Zehr-ur Rİyaz adlı kitapta anlatıldığına göre bir kul Kıyamet günü getiririlerek ulu Allah'ın huzuruna dikilir. Ulu Allah ona «falanın emanetini geri verdin mi» diye sorar. Kul «hayır

ya Rabbl!» diye cevap verir.
Bunun üzerine Allah bir meleğe emir verir

elinden tutar

onu ce-henneme götürür ve cehennemin dibine düşmüş olan o emaneti adama gösterir ve onu ateşe atar. Adam

cehennemin dibine ininceye kadar yetmiş yıl ateşte batmaya devam eder. Dibe inince orada duran ema-neti alıp yükselmeye başlar. Cehennemin ağzına çıkınca ayağı kayar

yine batmaya başlar. Sonra yine yükselir

yine batar. Peygamber'imi-zin (S.A.S.) şefaati sayesinde Allah'ın lütfu imdadına yetişerek emanet sahibi ona hakkını helâl edinceye kadar bu iniş - çıkışlar ayni şekilde devam eder.
Ebu Seleme (R.A.) şöyle rivayet ediyor

«bir gün Peygamber'imizle (S.A.S.) birlikte oturuyorken bir cenaze getirildi

namazı kılınacaktı. Pey-gamber'imiz «üzerinde borç var mı» diye sordu

«hayır» diye cevap ver-diler. Bunun üzerine cenaze namazını kıldırdı.
Arkasından bir başka cenaze getirdiler. Peygamber'imiz yine «borcu var mı» diye sordu

«evet

var» diye cevap verdiler. Peygamber «arkada bir şey bıraktı mı» diye sordu

«evet

üç dinar» dediler. Bunun üzerine Peygamber'imiz bu cenazenin de. namazını kıldırdı.
Derken üçüncü bir cenaze getirdiler

Peygamber'imiz (S.A.S.) «bor-cu var mı» diye sordu

«evet

» diye cevap verdiler. Peygamber'imiz «ar-kada bir şey bıraktı mı» diye sordu

«hayır» dediler. Bunun üzerine «ar-kadaşınızın cenaze namazını siz kılınız» dedi.
(43) Kur'an-ı Kerim/Ahzab Sûresi

72
(44) Kur'an-ı Kerim/Nisa Sûresi

Aradığınız Bilgiye Ulaşamadıysanız Üye Olmadan
Aradığınız Konuyu BURAYA Başlık Olarak Açabilirsiniz.

ALLAH ASIKLARI isimli Üye şimdilik offline konumundadır

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder